Prelude to the Epilogue

Noong una, natatakot talaga ako na mag-end yung 2010. Para bang ‘the story must come to a sudden end‘ ang drama. Ngayon ko pa lang kasi nae-enjoy ng husto yung taon, ngayon ko pa lang nararamdaman na may nangyayari pala. Natatakot ba ko na magclose yung chapter ng buhay ko na ito. Kasi baka mawala.

Pero naisip ko din naman, sa bawat pagkawala, meron ka namang pwedeng tangayin. Sabi ko nga, nasa sa atin ang choice kung alin at sino ang dapat i-let go. Mga bagay na dapat ipagpatuloy, mga taong hahayaan natin at ia-allow na manatili at makigulo pa sa buhay natin, mga problemang poproblemahin pa at mga iba na kakalimutan na. Nakaraan na dapat nating tinitingnan para matuto, at ang oras na dapat pinahahalagahan

Mga taong patuloy na mamahalin, sarili na patuloy pagtitibayin — hindi lang sa pisikal na pangangatawan, kundi sa pakikipagsapalaran sa mundo ng mga paiba-ibang emosyon, at ang patuloy na pagkamit sa happyness na inaasam.

May mga bagay, at tao na rin, na gusto ko pa rin nandyan pagpasok ng taon, at sa mga sumusunod pang taon, at sa mga susunod pang darating. Nananalig akong kaya ko, kasi gusto ko.

Ang relasyon ko sa kanya, at sa Kanya. =) Alam Niyo na po kung sino at kung paano diba po? šŸ˜‰

(Yun na lamang muna. Ito ay pahapyaw lang muna. Madami. Madaming magandang nangayari at ito ay patungkol sa taon na darating.)

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s